„Żegnaj Wiesia”

Trudno pogodzić się z myślą, że Ciebie już nie ma, i nigdy nie będzie.

Nawet w ciężkiej chorobie, byłaś pełna nadziei, wierząc, że życie jest silniejsze od śmierci.

Niesprawiedliwy los tak chciał, że mimo choroby, dzielnie znosiłaś niedawną tragedię związaną ze śmiercią Twego męża.

Mimo to, mogło się wydawać, że dasz sobie radę, że wygrasz walkę.

Przecież, jeszcze nie tak dawno byłaś z nami i jak każdy pracownik wypełniałaś swe codzienne zadania. Miałaś mocną nadzieję, że przejdziesz przez kolejną, bolesną terapię i powrócisz do zdrowia.

Miałaś po co i dla kogo żyć - dla syna, córki, dla wnuczek i rodziny.

Niestety, zdarzyło się najgorsze, co mogło się zdarzyć.

Odeszłaś, pozostawiając w smutku i żalu wszystkich tych, którzy Cię znali, szanowali i po prostu lubili. Nie mogło być inaczej, bo zawsze byłaś otwarta na ludzi, i wśród ludzi widziałaś sens swego życia.

Żegnaj Wiesia. Choć odeszłaś, to na zawsze pozostaniesz wśród nas – w naszej pamięci.